Apostolstwo Pomocy Duszom Czyśćcowym

Apostolstwo Pomocy Duszom Czyśćcowym jest zorganizowaną formą apostolstwa Zgromadzenia Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych i jest zgromadzeniem franciszkańskim założonym w 1889 roku przez O. Honorata Koźmińskiego. Charyzmatem Zgromadzenia jest niesienie pomocy zmarłym cierpiącym w czyśćcu.

Członkiem APDC może zostać każdy praktykujący katolik, który pragnie pomagać zmarłym cierpiącym w czyśćcu przez modlitwę, ofiarę, jałmużnę i dobre uczynki.

  Patronami Apostolstwa Pomocy Duszom Czyśćcowym są:

  • Matka Boża Pośredniczka Łask (święto obchodzone jest w Zgromadzeniu 7 maja)
  • św. Józef (19 marca)
  • bł. Honorat Koźmiński (założyciel Zgromadzenia Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych w Polsce) – 13 października
  • bł. Maria od Opatrzności (założycielka francuskiego zgromadzenia Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych, wspomnienie liturgiczne 7 lutego)

„Każda posługa oddana choremu,
każda jałmużna zaniesiona ubogiemu,
każde słowo pociechy powiedziane nieszczęśliwemu,
każda modlitwa odmówiona żarliwie,
każda Msza święta, Komunia święta, Ofiarowanie są wielką ulgą dla dusz zmarłych.”
(bł. Honorat Koźmiński)

O nas

Apostolstwo, którego członkowie  tworzą parafialną grupę modlitewną zawiązało się
w naszej parafii w grudniu 2019 roku, za aprobatą ks. proboszcza Jacka Brakowskiego SDB.
Obecnie opiekunem naszej grupy jest ks. proboszcz Andrzej Mimier SDB. Pozostajemy
w duchowej więzi ze Zgromadzeniem Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych
w Częstochowie.

Na zaproszenie ks. proboszcza Andrzeja Mimiera przyjechała we wrześniu 2020 roku
do naszej parafii siostra Anna Czajkowska WDC. Siostra Anna głosiła katechezy dotyczące czyśćca, sposobów pomocy duszom czyśćcowym oraz prezentowała charakter działalności zgromadzenia WDC oraz grup APDC.

Siostra Anna służyła także pomocą oraz radą podczas indywidualnych rozmów
z parafianami.

Owocem tej posługi było dołączenie do naszej grupy 6 nowych osób.

Grupa parafialna liczy obecnie 42 osoby, które pomagają osobom konającym i duszom
w czyśćcu cierpiącym w otrzymaniu łaski Bożego Miłosierdzia poprzez modlitwę, ofiarowanie codziennych trudów, cierpienia, dobrych uczynków, jałmużnę, odpustów, uczynków pokutnych.

Każda z osób  modli się Aktem Codziennego Ofiarowania, Aktem strzelistym
i modlitwą świętej Gertrudy. W intencji osób konających i dusz czyśćcowych ofiarowujemy Msze święte w pierwszy i trzeci poniedziałek miesiąca o godz. 18:00, począwszy od grudnia 2020 r. Po Mszy św. zaplanowane jest spotkanie modlitewne, na które to zapraszamy wszystkie chętne osoby.

Prenumerujemy też kwartalnik „Do Domu Ojca” wydawany przez Zgromadzenie Sióstr, który służy nam pomocą i jest dla nas źródłem informacji.

Zapraszamy do naszej grupy wszystkie osoby pragnące nieść ulgę osobom konającym
i duszom cierpiącym w czyśćcu oraz do modlitwy i aktywnego włączenia się w ofiarę Mszy Świętej.

Akt codziennego ofiarowania

„Panie Jezu, Odkupicielu świata, w zjednoczeniu z Twoją Ofiarą Krzyżową, ofiaruję Ci przez ręce Matki Niepokalanej moje modlitwy i prace, radości, trudy i cierpienia w intencji konających i zmarłych poddanych oczyszczeniu, błagając Cię o przyspieszenie ich wejścia do chwały, gdzie Ty wraz z Ojcem i Duchem Świętym żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen”.

 Akt strzelisty do Matki Bożej

„O Maryjo, Matko Boża i Matko miłosierdzia, módl się za nami i za duszami
w czyśćcu cierpiącymi! Święta Maryjo, ucieczko nasza, módl się za nami
i za duszami w czyśćcu cierpiącymi”.

 Modlitwa Św. Gertrudy uwalniająca 1000 dusz z czyśćca

Ojcze Przedwieczny,
ofiaruję Ci, Najdroższą Krew Boskiego Syna Twego,
Pana naszego, Jezusa Chrystusa
w połączeniu ze wszystkimi Mszami świętymi
dzisiaj na całym świecie odprawianymi,
za dusze w Czyśćcu cierpiące, za umierających,
za grzeszników na świecie,
za grzeszników w Kościele powszechnym,
za grzeszników w mojej rodzinie,
a także w moim domu. Amen.

Święci i mistycy o duszach czyśćcowych

Fragment z kazania św. Jana Vianne’ya: 
„Ten co się modli za duszami w czyśćcu cierpiącymi, skoro tylko stanie przed trybunałem Jezusa Chrystusa dla zdania rachunku ze swego życia, dusze owe już staraniem jego uwolnione z czyśćca rzucą się do stóp Zbawiciela i powiedzą: Panie, zlituj się nad tą duszą ona nas wyrwała z płomieni, ona za nas uczyniła zadość Twej sprawiedliwości. Zapomnij jej przewinień, jak ona błagała, żebyś zapomniał przewinień naszych. Ach! Jakże to potężne są pobudki do rozbudzenia w nas współczucia dla tych dusz cierpiących.”

Bł. Anna Katarzyna Emmerich
mówi: To, co ktoś dla dusz czyśćcowych czyni, czy modli się za nie, czy ofiaruje cierpienie, zaraz mu to wychodzi na korzyść i wtedy one są bardzo zadowolone, szczęśliwe i wdzięczne. Kiedy za nie ofiaruję moje cierpienie, wtedy one modlą się za mnie.

Św. proboszcz z Ars
także mówi: O, gdyby wiedziano, jak wielką moc posiadają te dusze nad Sercem Bożym
i jakie łaski można za ich wstawiennictwem uzyskać, nie byłyby tak bardzo opuszczone. Kiedy uprosić chcemy u Boga prawdziwy żal za nasze grzechy, zwróćmy się do dusz czyśćcowych, które od tak wielu lat żałują za swe grzechy w płomieniach ognia czyśćcowego. Trzeba się dużo za nie modlić, aby
i one modliły się dużo za nas
.

Św. Katarzyna z Bolonii (zm. 1463)
wyjaśnia: Często to, co przez Świętych w Niebie uzyskać nie mogłam, otrzymałam natychmiast, kiedy zwróciłam się do dusz w Czyśćcu.
Przyczyną tego – podaje Anna Maria Lindmayr – nie jest to, że nas dusze czyśćcowe wysłuchały, ale to, że Bóg nas wysłuchał ze względu na Jego Miłość do tych biednych dusz, które Bóg bardzo kocha
.

Maria Simma

Gdyby ludzie wiedzieli, jaką wartość ma Msza święta dla życia wiecznego, także i w dni powszednie, kościoły byłyby pełne. W godzinie śmierci Msze święte, w których nabożnie uczestniczyliśmy, są naszym największym skarbem, są o wiele cenniejsze niż te odprawiane za nas po śmierci.

 Św. Ojciec Pio

„Gdyby Pan pozwolił duszy na przejście z tego ognia do najbardziej palących płomieni na tej ziemi, byłoby to niczym przejście z gorącej wody do zimnej”. Dokładnie takimi słowami wyraził się Ojciec Pio.
Pewna kobieta z Cerignoli, miasta w prowincji Foggia, C. Birulli, pewnego dnia zapytała Ojca Pio: „Ojcze, proszę mi opisać czyściec”. A on natychmiast jej odpowiedział tymi słowami: „Córko moja, dusze z czyśćca wolałyby rzucić się w ogień ziemski, gdyż dla nich byłoby
to niczym rzucenie się do źródła świeżej wody”.

 Św. Faustyna

„Ujrzałam Anioła Stróża, który mi kazał pójść za sobą. W jednej chwili znalazłam się w miejscu mglistym, napełnionym ogniem, a w nim całe mnóstwo dusz cierpiących. Te dusze modlą się bardzo gorąco, ale bez skutku dla siebie, my tylko możemy im przyjść z pomocą. Płomienie, które paliły je, nie dotykały mnie. Mój Anioł Stróż nie odstępował mnie ani na chwilę. I zapytałam tych dusz, jakie jest ich największe cierpienie. I odpowiedziały mi jednozgodnie, że największe dla nich cierpienie to jest tęsknota za Bogiem. (…) [Usłyszałam głos wewnętrzny], który powiedział: »Miłosierdzie Moje nie chce tego, ale sprawiedliwość każe«” (20).

Anna Maria Lindmayr:
Żaden okres mojego życia nie był dla mnie tak szczęśliwy i bardziej błogosławiony niż czas, który spędziłam z duszami i dla dusz czyśćcowych.
Bóg wspaniałomyślnie nagradza miłość do dusz czyśćcowych i tą drogą najprędzej pomaga nam w cnotach i doskonałościach, ponieważ te dusze leżą Mu bardzo na Sercu, dlatego że są najbiedniejsze i same już sobie pomóc nie mogą
.

Św. Tomasz z Akwinu
wyrażał przekonanie, że miłosierdzie wobec dusz czyśćcowych milsze jest Bogu od tego, jakie świadczymy żyjącym na ziemi. Podobnie św. Robert Bellarmin, który publicznie nauczał, że każdy, kto wstawia się za duszami czyśćcowymi, wypełnia dzieło miłosierdzia większe od tego, jakie mógłby wyświadczyć ktoś bogaty nawet w najhojniejszym geście wobec ubogiego.

Święci Doktorowie Kościoła – Grzegorz i Hieronim
twierdzili, że dusze czyśćcowe nie cierpią w tym czasie, kiedy sprawowana jest za nie Najświętsza Ofiara. Podobnie te dusze, które kapłan wspomina
w memento. My natomiast, otrzymujemy szczególnie wiele łask, jeśli zamawiamy
i uczestniczymy w Mszy św. za zmarłych.

Św. Bonawentura
nauczał: najmniejszy trud w obecnym życiu wynagradza bardziej Bożej sprawiedliwości,
niż największe cierpienie dusz czyśćcowych.

Podaruj niebo!

Każdego dnia możemy też uzyskać i ofiarować Bogu Ojcu za dusze czyśćcowe odpust (zupełny) za np.:
1. Czytanie i rozważanie przynajmniej przez pół godziny dowolnego fragmentu Pisma Świętego.
2. Odmówienie jednej części Różańca świętego, wspólnie z kimś w dowolnym miejscu. Jeżeli odmawiam tę modlitwę różańcową sam to dla zyskania odpustu zupełnego muszę go odmówić przed Najświętszym Sakramentem, tzn.
w kościele, kaplicy gdzie znajduje się tabernakulum z Najświętszym Sakramentem.
3. Odmówienie koronki do Miłosierdzia Bożego przed Najświętszym Sakramentem. Warunkiem jest tutaj obecność Najświętszego Sakramentu
w tabernakulum w kościele lub kaplicy. Najświętszy Sakrament nie musi być wystawiony, wystarczy sama obecność w tabernakulum.
4. Adorację Najświętszego Sakramentu – przynajmniej przez pół godziny,
w kościele lub kaplicy.
5. Odprawienie Drogi Krzyżowej w kościele, kaplicy lub na kalwarii, a także przy stacjach poświęconej drogi krzyżowej. Nie trzeba uczestniczyć
w specjalnym nabożeństwie, wystarczy samemu przejść przez stacje
Drogi Krzyżowej.

Gdy tylko możemy, to módlmy się za wszystkich pokutujących w czyśćcu,
ONI CZEKAJĄ NA NASZĄ POMOC.
„Wieczny odpoczynek racz im dać Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju. Amen.”

Szczęść Boże wszystkim tutaj zainteresowanym.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!